Umowy

Umowa dostawy w ujęciu kodeksu cywilnego jest pewną odmianą umowy sprzedaży. W myśl k.c: „Przez umowę dostawy, dostawca zobowiązuje się do wytworzenia rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku oraz do ich dostarczenia częściami albo periodycznie, a odbiorca zobowiązuje się do odebrania tych rzeczy i do zapłacenia ceny”.
Istotą umowy dostawy jest — podobnie jak w umowie sprzedaży — wymiana towaru na pieniądz. Jest jednak kilka cech odróżniających umowę dostawy od sprzedaży. Po pierwsze, dostawcą — co wynika z definicji — może być jedynie producent. Po drugie, przedmiotem umowy dostawy mogą być tylko rzeczy oznaczone co do gatunku i to takie, które mają być dopiero wytworzone, po trzecie, z dostawą mamy do czynienia tylko wtedy, gdy świadczenie rzeczy następuje sukcesywnie.
Umowa dostawy powinna być zawarta w formie pisemnej.
Ponieważ podstawowe obowiązki stron są w umowie dostawy takie same jak w umowie sprzedaży, kodeks cywilny ogranicza się do unormowań specyficznych dla dostawy, w kwestiach pozostałych zaś nakazuje stosowanie odpowiednio przepisów o sprzedaży. W szczególności na podobnych zasadach jak przy sprzedaży ponosi dostawca względem odbiorcy odpowiedzialność z tytułu rękojmi, a może także ponosić odpowiedzialność z tytułu gwarancji, jeżeli gwarancji udzielił.